zaterdag 9 januari 2010
 
Na de vertrouwde activiteiten bracht Marlies me bij Telmis.
Temis is de "meter"  van Juanito, een jongetje uit onze wijk, 
van 3 jaar, die in zeer moeilijke omstandigheden opgroeit.
Telmis werkt samen met Tamara in de crèche van Marlies.
 
Ik werd zeer goed ontvangen en ze bood me thee aan met
kaneel-muntsmaak. Die smaakte zo goed dat ik nadien
nog een tweede tas aanvaardde.
 
Telmis is Cubaanse en verblijft reeds 13 jaar in België.
Het nederlands blijft moeilijk voor haar maar ze verstaat
veel en kan zich begrijpbaar maken.
Ze heeft 3 zonen, waarvan de 2 jongste bij haar wonen.
Ik leerde de kleinste kennen (David, negen jaar).
Een zeer sympathieke kapoen.  
Haar echtgenoot en haar schoonmoeder van 82 jaar waren
er ook.
Haar eigen moeder verblijft eveneens in België maar zij
kon niet komen.

Bij Telmis thuis
 
Ze bekeek met veel interesse de foto's die ik meebracht
van de activiteiten in Rayen Mahuida en ondertussen vroeg
ze van alles en nog wat over haar "petekind".
Ik kon veel over hem vertellen omdat hij naar de peutertuin
komt in Rayen Mahuida en we hem daardoor van zeer dichtbij
kunnen opvolgen.
 
Later gingen we samen inkopen doen in de Carrefour,
het grootwarenhuis waar zij en haar man vroeger werkten
als onderhoudspersoneel.
Haar man vertelde dat hij 10 jaar vloeren schrobte maar
dat hij fier is op die tijd omdat hij daarna hogerop geraakte
en nog beter voor zijn gezin kon zorgen. 
 
Ik kreeg van Telmis een geschenkje waarvoor ik haar
zeer dankbaar ben.
Terug bij haar thuis bereidde ze een lekker avondmaal
van kikkererwten met vlees, aardappelen, pompoen en rijst. 
 
We sloten af achter de beeldbuis waar we naar het nieuws keken
op de Spaanse zender.
Om 21:20 zette Telmis mij bij Patrick af nadat ze me
uitnodigde voor een volgend bezoekje.
 
Zondag 10 januari 2010
 
In de voormiddag gingen we naar de kerk en deze keer verstond
ik bijna alles omdat Marlies het mij vertaalde. Bedankt!
 
Tussen de dienst en onze afspraak met Eddy hadden we
nog even de tijd om ons op te frissen en om Deborah klaar
te maken. Zij wou er zeer mooi uitzien want ze ging
haar Nieuwjaarsbrief voorlezen aan haar peter Eddy.
 
Tot grote vreugde van Deborah ontmoetten we elkaar
in Mac Donalds.
Het werd een aangename namiddag en Deborah "las" 
met veel overtuiging haar brief voor, gaf het  geschenkje af,
dat ze zelf gekozen en betaald had voor haar peter en
wachtte ongeduldig op haar geschenkje.
Ze kon haar ogen niet geloven toen ze 5 DVD's uit het papier
haalde! We bestelden frietjes met groenten en kip en plots
kwam Mieke en haar zoon David binnen.
Mieke nam verschillende foto's. We zaten een tijdje gezellig
bij elkaar.

 Het nieuwjaarsfeestje met Deborah en Eddy

Het was rond 16:00 uur toen we bij Patrick thuis
aankwamen. Hij nodigde ons uit om naar het bos
te gaan. Wij namen onze laarzen en reden mee.
Na een tiental minuutjes stapten we over de
besneeuwde paden het bos in.
Het was er zeer mooi en rustig... 
Patrick heeft daar een chaletje en er is ook een vijver.
De vijver was bevroren.
Hopelijk kunnen de visjes overleven onder het ijs!
Julle, de ezel riep ons, hij had duidelijk nood aan
een aai.
We namen enkele foto's en besloten gauw weer
naar huis te gaan. Het was echt koud geworden!

Rustig genieten in het bos

 
Thuis bereidde Marlies een typisch Belgisch gerecht: aardappelpuree met gestoofd witloof in hesp en kaassaus.
Het was terug een heerlijke maaltijd.
 
Deze keer ging ik eens zeer vroeg slapen; om 20:45 uur,
maar niet voordat ik mijn mails bekeek.
Ik dank God omdat thuis alles goed gaat!