07-12-17

zaterdag 2 december 2017

Zaterdag 2 december 2017

Om 11 uur werden we bij Carmen Prado verwacht. Carmen was gedurende jaren de verantwoordelijke van de groep van volksgezondheid. Zij was ook een van de eerste vrouwen die, na een cursus van EHBO, zeer intensief meewerkten aan allerlei activiteiten i.v.m. gezondheidszorg. Om haar voor haar inzet te belonen nodigde ik haar 22 jaar geleden uit naar België voor een verblijf van 1 maand. Ze heeft veel foto’s en goede herinneringen aan die tijd. Graag wou ze dan ook weten hoe verschillende bekenden het stellen. Onder andere aan de hand van het zakfotoalbum van Linda konden wij nieuws uit België doorgeven.

DSC01757.JPG

Ze vertelde natuurlijk over haar leven. Nog altijd gaat ze mensen aan huis verzorgen en inspuitingen geven. Ze is actief in verschillende groepen die werken rond rechten van vrouwen en bejaarden en gezondheidszorg. Haar thuissituatie is veel verbeterd in vergelijking met vroeger. Veronica, haar jongste dochter en haar man verdienen goed hun brood. Hun twee zoontjes zijn echte schatjes.

20171202_125910.jpg

Veronica en Facundo

20171202_130006.jpg

Damián en Fernanda

DSC01750.JPG

Ximena en Fernanda

Ximena, nu thuis omwille van een operatie, werk normaal gezien ook. Zij heeft één dochtertje. Terwijl ze nog in herstelverlof is bedrukt ze T-shirts voor kinderen en verkoopt die op de markt. Carmen haar man werkt, ook al is hij al op pensioen. Hij is een geliefde opa en steunt zijn familie. We waren enkele uren bij elkaar en aten samen een voedzaam middagmaal.

 

20171202_150122.jpg

In de namiddag hielden we ons tamelijk rustig bezig. Linda, hoofdzakelijk met het werken op haar blog. Ook ik was daar af en toe zoet mee. Mieke ging wandelen in de wijk en sprak met verschillende kinderen en volwassenen. Ze komt steeds met andere verhalen thuis. Wij spraken af dat we Mieke vooral aan het woord zullen laten tijdens de infonamiddag op 20 januari (zaal Elckerlyck, Erembodegem - Terjoden om 15 uur). Linda en ik schrijven tenslotte al veel voor de blog. Mieke neemt de meeste foto’s en kan daarmee veel beter de realiteit weergeven die we hier beleven.

Ruth kwam Linda rond 19u15 ophalen. Zij gingen samen naar een Evangelische dienst (zie blog Linda: www. metlindaonderweg.be intypen op google).

Maria, Mieke en ik gingen naar de Bingo die georganiseerd werd door vrienden en familie van Yaritza en Jusa. Eerst waren er weinig mensen en konden we met allen rustig praten. We zagen Monserat, nichtje van Jusa, Constanza Aliaga met partner en kindje, Paulina (zus van Yaritza) met twee van haar kinderen (Antonia en Martin), Nayara, het dochtertje van Yaritza was heel blij omdat we er waren want zij deed in 2012 bijna dagelijks mee aan de werking met de pajaritos (vogeltjesclub), toen ik hier 3 maanden verbleef. 

20171202_215526.jpg

Nayara, Monserat en Antonia

Wij vernamen waarom Jusa zo geliefd werd: hij nam jaren deel aan de kinder- en jeugdwerking georganiseerd door José Zapata. Deze richtte percussiegroepen op en bereikte zo honderden kinderen en jongeren. Jusa werd lesgever in percussie en toen hij met Yaritza en zijn kinderen naar Cauquenes vertrok begon hij zich ook daar in te zetten. De kinderen hadden daar geen jeugdbewegingen noch kinderwerkingen. Hij  begon de kinderen in hun vrije tijd samen te brengen. Hij was een echte pionier op dat vlak en moest veel vooroordelen overwinnen. Twee jaar geleden werd zijn eerste percussiegroep gevormd.  Niet lang daarna begon hij ontmoetingsdagen te organiseren tussen groepen waardoor de kinderen o.a. op reis konden en hun eigen land beter leerden kennen. Hij en andere lesgevers leidden heel wat jongeren op die meehielpen om de kinderen tussendoor ook leefregels mee te geven en om hen te beschermen en met de nodige zorg te omringen. Jusa was tot in de buurlanden bekend en organiseerde ook contacten tussen groepen van verschillende landen. Jusa kreeg een hartstilstand in de fleur van zijn leven.

Ik voel me zo betrokken omdat José Zapata, eens de monitor van Jusa, een van de kinderen was die deelnamen aan de vakantiekolonies toen ik die nog organiseerde. Hij volgde vormingen om monitor en jeugdleider te worden. Hij was er in de tijd dat mijn broer Peter het jeugdwerk leidde en meehielp om La Chomilla te stichtten (een jeugdgroep die het leven van veel jonge mensen in de wijk zou veranderen). Nooit had ik toen gedacht dat hij op zijn beurt kinder- en jeugdwerkingen uit de grond zou stampen.

Niusta, de dochter van José kwam naast mij zitten, zijn vrouw rechtover mij. Wij hadden een heel goed gesprek. Zij geeft vorming aan de premonitoren van Rayen Mahuida en beëindigt volgende week haar studies van kleuteronderwijzeres  voor kinderen met een beperking. Zij heeft, net als haar ouders, een zeer solidair hart!

20171202_223459.jpg

Niusta en Yaritza

Toen we al meer dan een uur in het lokaal zaten kwam Ruth met Linda terug. De Bingo was nog niet begonnen! Daarna speelden wij 2 ronden mee en Linda keek toe. Plezante manier om geld in het laadje te brengen. De geschonken prijzen zetten aan tot het kopen van een kaart. Ondertussen werden frieten verkocht en drank. Hopelijk bracht het goed op voor de familie!

We waren blij dat we ingegaan waren op de uitnodiging van die familie en onze steun hadden betuigd het was een zeer belangrijke avond.

22:08 Gepost door SOS CHILI | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Post een commentaar