| TronicallSystems |
| 0487 67 08 14
PC UPGRATING
|
| 736-4020399-07 |
| Met Fiscaal attest vanaf 30€ per jaar Volens VZW Tivolistraat 45/1 1020 Brussel Met vermelding: SOS Chili
|
| 833-3587290-03 |
| geen attest nodig: Solidariteitsfonds Chili 9400 Ninove
|
|
 |
| 09-02-2010 Algemeen |
 26 januari 2010 - Bernarda |
26 januari 2010
Deze morgen kon ik weer wat e-mails bekijken en
beantwoorden. Mijn moeder schreef me!
Gelukkig gaat alles goed thuis.
Met Marlies en Mieke gingen we Nieuwjaar wensen bij
de dooppeter van Marlies.
Hij verblijft in een bejaardentehuis in Denderleeuw.
Peter Albert is reeds 95 jaar maar ik vond dat hij er
jonger uitzag. Soms blijft hij wel staren, daarna komt
hij terug en spreekt verder.
Wanneer we daar aankwamen was Marleen (zus van Marlies)
daar ook. En na een tijd kwam ook meneer Julien binnen
(schoonvader van Marleen), en mevrouw Hilda
(dochter van peter Albert).
Zij en haar zuster wisselen elkaar af zodat hij alle dagen
bezoek heeft.
Tot vorig jaar in mei was Peter Albert daar samen
met zijn vrouw maar zij overleed dan.
Gelukkig heeft hij zijn dochters!
Wat me verraste was dat toen we binnenkwamen
niemand vroeg waar we naartoe gingen noch wie
we zochten.
Ik vond dat een nalatigheid vanwege hen die
voor de ouderlingen moeten zorgen en hen beschermen.
We waren daar een hele tijd zodat de familie
met elkaar kon praten.
bij peter Albert 
Meneer Julien en Mevrouw Hilda en peter Albert
Om 16:00 moesten we Deborah gaan afhalen in
het dagcentrum.
Ze is graag in het dagcentrum maar is steeds gelukkig als
ze ons ziet. Samen gingen we om de hondjes bij Patrick
en daarna naar de crèche.
Het was de verjaardag van Mieke en Marlies had
gebakjes gekocht om het te vieren.
Eddy kwam met verschillende D.V.D.'s.
Mieke genoot van haar geschenkjes en van de kaartjes
die ze kreeg. We vierden met Deborah, Tamara, Marlies,
Eddy, Walter en daarna kwamen Patrick en Johan
(echtgenoot van Mieke).
We bleven tot 23:00 en lachten veel met de moppen
die Patrick vertelde.
Het was een dag waarin de familie centraal stond.
Ook dat is belangrijk!
|
|
09-02-2010, 08:25:20 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 08-02-2010 Algemeen |
| 25 januari 2010 - Bernarda |
|
25 januari 2010
Vroeg opgestaan want Helia ging om 9 uur op mij wachten
in de wachtzaal van het station van Aalst.
Wij reden naar Gent en voor mij was het zeer lang
geleden dat ik nog op een trein zat.
Ik genoot er enorm van. Helia en ik konden veel met
elkaar praten en dat vond ik heel plezant.
In Gent moesten we een tram nemen.
Dat zijn van die antieke wagons, die met elektriciteit
aangedreven worden en op sporen door de straten rijden.
Vroeger hadden we er ook zo in Chili.
Tramstellen aan het station van Gent Sint-Pieters
Wij stapten af in het centrum en doorkruisten
heel de stad. De stad is mooi, hier en
daar zeer antiek maar alles was wonderlijk voor mij.
Wij bezochten het Gravensteen, de Kathedraal en
de stadstoren, etc.
Soms was het of ik in de Middeleeuwen rondliep.
In het Gravensteen
Aan de Dulle Griet (het groot canon)
Aan het N.T.G. (NEDERLANDS TONEEL GENT)
We keken ook naar de winkels en ik kon enkele kleine
geschenkjes kopen voor mijn familie.
In de namiddag kwam Guy bij ons en hij leidde ons
naar een Chileens restaurant.
We konden daar "Pastel de Choclo" (maisschotel)
bestellen en Guy een "Seviche" (zeevruchenschotel).
Alles was zeer mooi, lekker en aangenaam.
De kok kwam bij ons een praatje slaan.
Na een tijdje begon hij moppen te tappen over
de Belgen en vertelde hij over zijn ervaring in België.
 
In een chileens restaurant Het was een zeer speciale dag en Helia en Guy werden
me zeer genegen.   
Belfort Leie Gravensteen
 
Fietsen in Gent Oud Postgebouw
|
|
|
08-02-2010, 13:33:46 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 04-02-2010 Algemeen |
| vrijdag 22 januari tot zondag 24 januari 2010 |
|
Vrijdag 22 januari 2010
Heel in 't kort:
We werkten zoveel we konden aan de PowerPoint.
Toen Marc de CD-R kwam afhalen waren we bijna klaar
maar we konden hem meegeven. Het was al na 22 uur.
Daarna bereidde Marlies een heerlijk avondmaal.
Als voorgerecht: tomaat gevuld met garnalen
daarna: biefstuk met frieten en sla.
Zaterdag 23 januari 2010
Om 8 uur werd ik door Helia en Guy opgehaald voor
een daguitstap naar Brugge.
Het was een bewolkte, regenachtige dag.
Ondanks de regen doorkruisten we de stad.
Even kijken waar we nu zijn
Deze is zeer mooi en antiek en heeft kanalen
zoals in Venetië. Er waren veel toeristen.
We bezochten het museum van de aardappel.
Nooit had ik kunnen denken dat zoiets bestond!
We aten ter plaatse: frieten natuurlijk!
In het museum van de friet
Onze volgende stop was in het museum van
de Chocolade. Ongelooflijk interessant en heerlijk!
We kregen chocolade om te proeven. Mmmmm!
Aan de ingang van het chocolademuseum
Daarna bezochten we een toren met een speciaal uurwerk
en 360 trappen hoog.
Het was een hele opoffering maar we geraakten helemaal
tot boven. Daar konden we genieten van het zicht op de stad.
Het was onwerkelijk mooi en het leek wel of ik in het
verleden beland was.
We stapten veel en ik leerde het typische kantwerk kennen
en zag vele mooie monumenten en kunstige beelden.
Ik voelde me in de zevende hemel en ben Helia en Guy
heel dankbaar voor deze uitstap.
Ze waren ook een heel aangenaam gezelschap.
Bernarda in Brugge
Helia en Guy in Brugge
Thuis had ik nog tijd voor mijn mailtjes en om nog
eens goed de PowerPoint te bekijken
Zondag 24 januari 2010
Vroeg opgestaan en me klaargemaakt om naar de kerk
te gaan. Ik was wat zenuwachtig want ik hoopte dat er
niets mis zou gaan en dat ik een goede vertegenwoordigster
ging zijn van alle mensen in Santa Clara en Rayen Mahuida.
We reden vroeger naar de kerk om met de
verantwoordelijken goede afspraken te maken.
Stilaan kwamen de mensen binnen; wel honderd!
Ik probeerde rustig de dienst mee te volgen.
Marlies vertaalde zoveel mogelijk wat men zegde en zong.
Plots was het aan mij om de mensen te danken voor alles
wat ze al gedaan hadden om Rayen Mahuida te steunen
en om hen te vertellen waar we nu mee bezig zijn in Chili.
Gelukkig hadden we mooie foto's waarop de actuele werking
goed te zien is.
In de kerk 
Luisteren naar de werking van Rayen Mahuida
Toch vroeg ik me af of alles wel goed overgekomen was.
Gelukkig kreeg ik achteraf enkele positieve reacties en
dat stelde me op mijn gemak.
Na de dienst gingen we met Walter en Deborah naar een
café in Aalst waar we Els Keytsman hoopten te zien.
Els steunt ook het werk van Rayen Mahuida.
Marlies legde me uit dat het de Nieuwjaarsreceptie was
van Groen! en dat ons project vorig jaar genomineerd
werd voor de Groene Pluim.
Spijtig genoeg werden we niet bekroond.
Ik leerde Kamiel Sergant kennen, Keizer van Karnaval-Aalst!
Hij was zeer vriendelijk voor Deborah want hij werkte mee
aan een project voor kinderen met een mentale achterstand.
Thuis, bij Patrick, vernam ik dat ik morgen met Helia meekan
om Gent te leren kennen.
Ik voel me gelukkig!
|
|
|
04-02-2010, 17:17:46 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 28-01-2010 Algemeen |
| 18 januari 2010 - 21 januari 2010 : Bernarda |
maandag 18 januari 2010
Het werd een heel rustige, huiselijke dag.
Ik vernam dat Sebastián Peñera, de rechtse kandidaat,
met grote voorsprong de verkiezingen won en onze president
zal zijn voor 4 jaar!
We gingen Walter zijn appartement een beetje opfrissen
want hij komt morgen, na twee maanden Chili, terug naar België.
Tot laat in de avond keek ik met Deborah naar films
want Marlies moest weg.
dinsdag 19 januari 2010
Om 6:00 opgestaan want om 6:30 reed ik mee naar
de luchthaven om Walter te gaan afhalen.
Tot onze grote teleurstelling wachten we tevergeefs op hem.
Het koste heel wat moeite om te achterhalen dat hij op
de volgende vlucht zou zitten die pas morgen zal toekomen.
Terug in Aalst sliep ik een beetje en ging dan naar de crèche.
Toen alle kindjes naar huis waren zagen wij naar een video
over Rayen Mahuida die gemaakt werd door Marie-Anne
in 2002.
Het is een prachtig document met klare beelden van
Santa Clara en de activiteiten van Rayen Mahuida.
Woensdag 20 januari 2010
Opnieuw om 6:00 opgestaan. Nu kwam Walter wel aan.
Ondanks de lange reis zag hij er zeer goed uit.
Hij heeft veel zin om terug te gaan naar Chili voor
een langere periode. Mijn land is ook zo mooi!
Tijdens de rit van Zaventem naar Aalst vertelde Walter
over zijn ervaring in Santa Clara en over het verblijf
bij zijn zonen, Jeffrey en Walter jr., die nu in Chili
bij hun moeder zijn.
Wij vernamen ook van Walter dat de voorbereiding
van de vakantiekolonie vlot verloopt en de bouw
van de crèche goed vordert.
Om meer te weten over de activiteiten in Chili klik op
www.rayenmahuida.tk
  
De voorbereiding van de vakantiekolonie met 40 jeugdmonitoren 
  
De bouw van de crèche
We zetten Walter af in de crèche en Marlies en ik
reden naar Stabroeck.
Daar wachtte Micheline, de meter van Anastasia, op ons.
Vol bewondering stelde ik vast hoe deze vrouw leefde.
Zij wil zo zelfstandig mogelijk alles alleen doen ook
al is ze verlamd aan een been en arm.
Al haar dagen zijn bijna volzet met interessante
activiteiten die georganiseerd worden door de
kerkgemeenschap.
Bovendien is ze solidair met kinderen uit landen
zoals Chili. Ze was erg getroffen door de aardbeving
in Haiti.
Ik was blij omdat ik haar veel kon vertellen
over Anastasia, die pas twee jaar werd, en wegens
een aangeboren heupafwijking reeds geopereerd werd,
maanden in de gips zat en nu nog veel behandelingen
en verzorging nodig heeft om zich zo goed mogelijk
te kunnen ontwikkelen.
De moeder van Anastasia is dan ook heel dankbaar
voor de steun die ze krijgt van Micheline.
Met veel interesse las mevrouw Micheline de briefjes
die ik meehad. Ze was zeer gelukkig met
de foto van Anastasia en bekeek ook de andere foto's.
Micheline, meter van Anastasia
Toen we terug in crèche waren kocht Mieke
frieten met kip voor ons.
Thuis wachtte Patrick me op met chocolademousse.
Die was super lekker! Patrick is ongelooflijk gastvrij!
donderdag, 21 januari 2010.
Terwijl ik thuis bezig was dacht ik aan mijn
zoon Mauricio, die vandaag 18 jaar wordt.
Vandaag kreeg ik een heel speciaal ontbijt van Patrick:
een gekookt ei, tomaat, kaas, een beetje
varkensvlees, een beetje paté en speciale broodje.
Alles was zeer goed.
Om 14 uur kwam Paul ons helpen om
een PowerPoint-presentatie te maken met de foto's
die Walter meebracht.
In het begin wisten we niet hoe we de grote foto's
het best konden bewerken om die in de PowerPoint
te plaatsen.
We werkten er de hele namiddag aan maar
toen we bij Marc en Marleen moesten waren we
niet klaar.
Marc en Marleen zijn de peter en meter
van Natalia Castro, de dochter van Ana en
een nichtje van Flor Huaitiao, een zeer christelijke
en gedreven vrouw.
Wij hebben veel met elkaar kunnen spreken
aan de hand van de foto's die ik meebracht.
Samen hebben we ook gegeten en ik vond het
terug heel smakelijk.
Marc en Marleen zijn mensen die veel werken,
altijd anderen helpen en heel vriendelijk zijn.
Marc en Marleen, peter en meter van Natalia Castro
We reden terug naar huis om 23:30.
|
|
|
28-01-2010, 13:08:39 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 24-01-2010 Algemeen |
| 16 januari - 17 januari 2010 : Bernarda |
16 januari 2010
Alles verliep rustig vandaag.
Uit mailtjes vernam ik dat het met mijn familie en
met Rayen Mahuida ook goed gaat in Chili.
In de namiddag gingen we op bezoek bij Peter (de broer
van Marlies) en zijn vrouw Mónica.
Wij werden zeer hartelijk ontvangen door beiden en door
hun dochter Natasha.
Ze wonen in een appartement in Aalst dat zij zelf
zeer mooi geverfd en ingericht hebben.
Daar Peter 7 jaar in Santa Clara werkte en Mónica 5 jaar
hadden we heel wat te bespreken over Chili, Rayen Mahuida,
onze familie, het werk en de blog.
Natuurlijk stonden we ook stil bij de presidentsverkiezingen
in Chili, over de verrechtsing en het feit dat ik morgen
niet kan gaan stemmen.
 Peter bekijkt de foto's
Ze nodigden ons uit om met hen te genieten van een
speciaal avondmaal dat bestond uit:
verschillende kazen, brood, groenten en fruit.
Een combinatie die ik niet kende maar zeer geslaagd vond.
Natasha werd groot en mooi.
Ze zit in de examenperiode aan de Universiteit.
Ik hoop dat ze goede punten behaalt.
Het was een zeer aangename avond waarin de
communicatie vlot verliep want iedereen sprak Spaans.
Om 22:30 reden we naar huis.
Bij Peter en Mónica samen met Natasha
Zondag 17 januari:
Het was een echte rustdag.
In de namiddag gingen we naar de crèche om te poetsen
en alles klaar te zetten voor maandag.
We bekeken een video die Eddy doorstuurde over Santa Clara.
Het is een film gemaakt door 'Sur', de organisatie
die verantwoordelijk was voor het interventieproject
in onze wijk van 2007 tot 2009.
Ongelooflijk om op de p.c. zoveel bekenden te horen
vertellen over het leven in Santa Clara en om hen aan
het werk te zien.
Als jullie ook eens een kijkje willen nemen klik dan op:
http://www.vimeo.com/6773102
|
|
|
24-01-2010, 19:56:24 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 19-01-2010 Algemeen |
| Vrijdag 15 januari 2010 - Bernarda in Aalter |
|
15 januari 2010
Rond 10:00 uur vertrokken we naar Aalter om daar Nicole en
Daniël te ontmoeten. Zij zijn de meter en peter van Zigaly,
Ivan en ook een beetje van Simón.
We kwamen daar aan om 12:00 uur en werden zeer
goed ontvangen.
Het was al vlug tijd om aan tafel te gaan en Nicole
diende een heerlijk middagmaal op. Alles was zeer goed.
Nicole en haar man zijn zeer vriendelijk en sympathiek.
Ze waren gelukkig met de foto's van hun peetkinderen en
met hun brieven. Zij gaven me een geschenkje voor hen mee.
Met Nicole konden we veel bijpraten want zij was reeds
twee maal, voor een maand, op projectbezoek in Chili.
Ze leeft echt met ons mee en wil later nog op bezoek komen!
Om 15:00 uur kwam Carine binnen. Zij is de meter van Ricardo.
Wij kenden elkaar want ze bezocht Chili in maart 2009.
Ook zij was tevreden om nieuws te krijgen over
haar petekind Ricardo en gaf ons een geschenkje voor hem.
Carine de meter van Ricardo
Na een tijdje kwam de zuster van Nicole met haar man.
Annie en Alfons zijn de meter en peter van Ignacio.
Het ontroerde me toen ik de blijdschap van deze mensen
zag bij het lezen van het briefje van hun peetkind.
Ignacio had een geschenkje voor hen meegegeven en
ook zij brachten een geschenkje mee!
Nicole en Daniël zetten lekkere gebakjes op tafel.
Ondertussen werden de foto's van de activiteiten van
Rayen Mahuida bekeken, werd er naar de blog gezien en
werden vele vragen beantwoord. Wat een interesse!
Annie overgelukkig met het geschenkje van haar petekind
Annie en Alfons de meter en peter van Ignacio
Er werd aan de deur gebeld en even later werd ik voorgesteld
aan Emiliene, de zuster van Rosa.
Rosa was ziek maar haar zus bracht een geschenkje voor
metekind Sacha.
Emiliene met een geschenkje voor Sacha
Ik was gelukkig omdat we al deze mensen konden
bedanken voor hun solidariteit met de prachtige boek die
Nicole en Marlies lieten maken van hun verslag in Chili in 2008. Paul zijn werk werd door iedereen geprezen.
Om 17:10 uur kwamen Li en Marc, de meter en peter
van Laurita en Simón.
Ook met hen brachten we een mooie tijd door.
Ze nodigden me uit om op 28 januari met hen Brussel
te leren kennen.
Li de meter van Laurita en Simón
Li en Marc, peter en meter van Laurita
Rond 18:00 reden we heel tevreden naar Aalst terug.
De bloeiende werking in Aalter is echt een grote steun voor Rayen Mahuida, de peetkinderen en hun gezinnen. Fantastisch!
Bedankt, Nicole en Daniël, om jullie huis zo open te stellen! 
Dankzij onze gastvrouw Nicole en haar man Daniël beleefden
we een onvergetelijke namiddag
Thuis moest nog van alles gebeuren maar vooral genoot ik van het verjaardagsfeestje van Patrick!
|
|
|
19-01-2010, 19:24:38 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 17-01-2010 Algemeen |
| Donderdag 14 januari 2010 - Bernarda |
14 januari 2010
In de voormiddag schreef ik mijn belevenissen op
voor Rayen Mahuida en beantwoordde ik enkele mailtjes.
Met Patrick leerde ik terug meer over de computers.
Hoe zit een computer in elkaar ?
Nadat we Deborah gingen halen in het dagcentrum gingen we
terug naar de crèche waar we nog een tijdje enkele kindjes
konden verwennen.  In de crèche
Vóór de vergadering met S.O.S.-Chili besprak ik met
Marlies waar ik het liefst het meest aandacht wou
aan geven met de leden en printten we enkele documenten af.
Om 19:00 uur kwamen Hélia, Eddy en Paul aan.
Guy kwam later omwille van zijn werk en daar we morgen
bij Nicole te gast zullen zijn in Aalter was zij er niet bij.
Mieke was reeds in de crèche en hielp alles klaarzetten.
Tijdens de bijeenkomst kon ik vertellen over de bouw van
de crèche en de peutertuin, over de vele veranderingen
in de wijk, over de relaties met het nieuwe gemeentebestuur
en over de vernieuwde werking binnen Rayen Mahuida.
Daar het Gemeentebestuur van Cerro-Navia de bouw en
de werking van de crèche en de peutertuin zullen
subsidiëren zijn er nieuwe prioriteiten vastgelegd om
vooral rond preventie te werken met de kinderen en de jeugd.
We willen daarvoor ook zeer graag een
artiesten-volksschool oprichten in de hoop dat vele
kinderen en jongeren daar hun talenten zullen kunnen
ontwikkelen terwijl ze waarden meekrijgen die hen
zullen toelaten beter met hun tijd en leven om te springen.
De vraag is wat onze partners hier in België daarvan denken?
Hélia;Guy;Eddy;Paul 
Bernarda;Mieke;Marlies
Ik was blij dat ik veel foto's kon tonen en veel kon vertellen
over ons werk in Chili, ook enkele problemen en uitdagingen
kon bespreken. Men besloot nog eens te zullen samenkomen,
hopelijk met Nicole erbij, zodat ik een duidelijk antwoord
van S.O.S.-Chili kan meenemen voor mijn medewerkers
in Rayen Mahuida.
Het werd weer veel te laat!
|
|
|
17-01-2010, 21:34:55 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| Algemeen |
| Woensdag 13 januari 2010 - Bernarda |
13 januari 2010
Deze morgen begon ik mijn ervaringen in een schrift over
te schrijven. Ik las in een boek en werd uitgenodigd door Patrick
om te gaan winkelen. We kochten een bureelstoel voor zijn vader.
Daarna reden we naar zijn broer Josse en zijn schoonzus Rita.
De kinderen, Leen en Ruben, waren thuis maar de tweeling niet.
We dronken koffie en ik kreeg een rondleiding in hun huis.
Ze wonen zeer mooi en groot. Ruben besprak met Patrick
dat hij een computer nodig heeft om beter te kunnen werken
voor 't school.
Even later waren wij bij Remi, de vader van Patrick,
waar we zijn bureelstoel schonken en hem samen monteerden.
Hij glunderde toen hij gemakkelijk achter zijn p.c. kon gaan zitten.
We aten een ijsje en ik kreeg een spel kaarten;
gemaakt door Remi op zijn p.c.!
In de namiddag vertrokken we naar Aalter waar we uitgenodigd
waren door Marleen en Marc,
de meter en peter van Felipe Fuentes.
Het was een hartelijk weerzien want ik kende Marleen reeds
daar ze 2 keer in Chili op projectbezoek was.
Hun dochter Joke was er ook.
Marleen werkt in de verpleging.
Ze had verschillende soorten groententaarten gemaakt
waarin ook verschillende vis- en vleesbereidingen zaten.
Heel speciaal en lekker!
Terwijl we aten konden we veel vertellen over Chili.
Natuurlijk gingen de gesprekken vooral over Pelipe en
zijn familie en over de nieuwe projecten in Rayen Mahuida.
Met Felipe hebben ze bijna dagelijks contact via facebook.
Daar genieten ze duidelijk van.
Marleen is zich aan het voorbereiden om in juli van dit jaar
terug mee te gaan op projectbezoek.
Ik gaf de kaartjes en briefjes af die ik meebracht uit Chili
en ook het geschenkje. Marc was zeer tevreden met
zijn nieuwe das en deed hem direct aan.
Hij stond er zeer goed mee (zie foto)! 
Marc en Marleen en Bernarda
Gelukkig keerden we terug naar Aalst.
|
|
|
16-01-2010, 20:54:38 s.o.s.-chili
Reacties (1)
|
|
| 15-01-2010 Algemeen |
| Dinsdag 12 januari 2010 - Bernarda |
12 januari 2010
Tijdens de voor- en namiddag kon ik me gezellig bezig houden
met de p.c-lessen, het beantwoorden van mailtjes,
huishoudelijke karweitjes, een verslagje schrijven en
de voorbereiding op de vergadering deze avond:
Marlies vroeg me om eens na te denken wat ik in 2 minuten
zou willen zeggen tegen de leden van de Raad voor
Internationale Samenwerking-Aalst over Rayen Mahuida.
In Chili worden we al meerdere jaren gesteund door
de stad Aalst.
Vóór de vergadering vertaalde Marlies me
de laatste verslagen van de Raad zodat ik wist waarmee
ze bezig zijn. Ze las me ook alle namen voor
van de leden en de projecten die ze vertegenwoordingen.
Ik vond dat zeer interessant.
Toen we daar aankwamen werd ik door iedereen zeer
vriendelijk begroet.
De vergadering duurde zeer lang.
Er werd vooral gesproken over het subsidiebeleid van
de projecten die ingediend werden.
Marlies vertaalde.
Het leek me zeer ingewikkeld maar ik verstond dat men
zocht naar een werkbare manier om de verschillende projecten
te subsidieëren. Het ging om kleine en grote projecten,
in zeer arme en minder arme landen of in conflictgebieden.
Projecten die door verschillende organisatie te Aalst kunnen
ingediend worden waaronder grote NGO's,
die heel professioneel aan fondsenwerving doen,
en kleine vrijwilligersorganisaties, die met enkele vrijwilligers
een project in het Zuiden willen vooruit helpen.
Tijdens de variapunten kreeg ik eventjes de tijd om
iets te zeggen.
Gelukkig had ik het opgeschreven want in het begin was
ik zeer zenuwachtig maar toch kon ik deze mensen
bedanken voor hun solidariteit met Rayen Mahuida
en in 't kort vertellen wat we met het geld deden en wat we
in de toekomst willen doen.
Ik was vooral gelukkig te kunnen vermelden dat men
reeds begon met de bouw van de crèche
(zie blog van Rayen Mahuida: www.rayenmahuida.tk )
en dat het gemeentebestuur van Cerro Navia de werking
van de crèche en de peutertuin volledig zullen subsidieëren.
  
 Foto's van de vergadering van de Raad
voor Internationale Samenwerking (R.I.S.)
Na de vergadering moesten we nog Deborah gaan
ophalen bij Mieke. Gelukkig mag ze de woensdag uitslapen!
|
|
|
15-01-2010, 12:03:17 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 14-01-2010 Algemeen |
| Maandag 11 januari 2010 |
Maandag 11 januari 2010
Deze morgen leerde ik terug meer over de computer.
Het interesseert me wat Patrick me leert en ik voel me al
meer en meer nieuwsgierig om te ontdekken wat er verkeerd
gaat met een p.c. en waarom.
Marlies was ondertussen bij een dokter want ze is nog
steeds ziek.
Ik kreeg daardoor ook meer tijd om mailtjes te beantwoorden.
Ik schreef alle mensen van Rayen Mahuida om hen
te vertellen over wat ik hier zoal doe.
Om 16:00 gingen we Deborah halen en daarna naar de crèche.
Eindelijk was er wat ruimte om met Tamara te praten.
Mieke vertaalde.
Rond 18:00 reden we weg om de "meter" van Alejandra Bravo
te bezoeken. Mevrouw Mieke wachtte ons op met
haar jongste dochter Soetkin. Mieke is verpleegster.
Haar man, Geert, kwam ook binnen.
Mevrouw Mieke en familie samen met Bernarda
Wij hadden een briefje, een kaartje en een geschenkje
van Alejandra en haar familie. Iedereen was duidelijk gelukkig.
Het viel me op hoe veel deze mensen geven om de familie
die ze in Chili leerden kennen ook al zagen ze elkaar nooit.
Ze hebben duidelijk ook een goed contact met elkaar.
Later kwam ook een nicht van Mieke met haar man.
Ik vernam dat beide koppels het ernstig overwegen om
volgend jaar naar Chili te gaan, op bezoek bij hun peetkind en
om Chili te leren kennen.
Ze vroegen iemand van ons om hen te gidsen!
Ik had ook de fotoalbums mee van de verschillende
werkgroepen. Iederen keek er zeer aandachtig in en
stelde meerdere vragen.
Ondertussen kregen we hapjes en drankjes en daarna
konden we nog heel veel praten bij een heerlijk avondmaal.
Ook de twee andere dochters, Lien en Hanne, kwamen thuis en
het werd heel emotioneel toen de verloofde van Hanne aankwam,
recht uit Australië nog met een korte broek aan.
Toen we afscheid namen voelde ik nog meer de vriendschap
van deze familie en ik dankte hen voor alles wat ze deden
voor de familie van Alejandra en voor hun steun
aan Rayen Mahuida.
Het doet me goed zoveel genegenheid en solidariteit
te ervaren!
We kwamen thuis om 23:00 uur.
|
|
|
14-01-2010, 10:36:04 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
| 13-01-2010 Algemeen |
| Zaterdag 9 januari 2010 - Zondag 10 januari 2010 |
|
zaterdag 9 januari 2010
Na de vertrouwde activiteiten bracht Marlies me bij Telmis.
Temis is de "meter" van Juanito, een jongetje uit onze wijk,
van 3 jaar, die in zeer moeilijke omstandigheden opgroeit.
Telmis werkt samen met Tamara in de crèche van Marlies.
Ik werd zeer goed ontvangen en ze bood me thee aan met
kaneel-muntsmaak. Die smaakte zo goed dat ik nadien
nog een tweede tas aanvaardde.
Telmis is Cubaanse en verblijft reeds 13 jaar in België.
Het nederlands blijft moeilijk voor haar maar ze verstaat
veel en kan zich begrijpbaar maken.
Ze heeft 3 zonen, waarvan de 2 jongste bij haar wonen.
Ik leerde de kleinste kennen (David, negen jaar).
Een zeer sympathieke kapoen.
Haar echtgenoot en haar schoonmoeder van 82 jaar waren
er ook.
Haar eigen moeder verblijft eveneens in België maar zij
kon niet komen.
Bij Telmis thuis
Ze bekeek met veel interesse de foto's die ik meebracht
van de activiteiten in Rayen Mahuida en ondertussen vroeg
ze van alles en nog wat over haar "petekind".
Ik kon veel over hem vertellen omdat hij naar de peutertuin
komt in Rayen Mahuida en we hem daardoor van zeer dichtbij
kunnen opvolgen.
Later gingen we samen inkopen doen in de Carrefour,
het grootwarenhuis waar zij en haar man vroeger werkten
als onderhoudspersoneel.
Haar man vertelde dat hij 10 jaar vloeren schrobte maar
dat hij fier is op die tijd omdat hij daarna hogerop geraakte
en nog beter voor zijn gezin kon zorgen.
Ik kreeg van Telmis een geschenkje waarvoor ik haar
zeer dankbaar ben.
Terug bij haar thuis bereidde ze een lekker avondmaal
van kikkererwten met vlees, aardappelen, pompoen en rijst.
We sloten af achter de beeldbuis waar we naar het nieuws keken
op de Spaanse zender.
Om 21:20 zette Telmis mij bij Patrick af nadat ze me
uitnodigde voor een volgend bezoekje.
Zondag 10 januari 2010
In de voormiddag gingen we naar de kerk en deze keer verstond
ik bijna alles omdat Marlies het mij vertaalde. Bedankt!
Tussen de dienst en onze afspraak met Eddy hadden we
nog even de tijd om ons op te frissen en om Deborah klaar
te maken. Zij wou er zeer mooi uitzien want ze ging
haar Nieuwjaarsbrief voorlezen aan haar peter Eddy.
Tot grote vreugde van Deborah ontmoetten we elkaar
in Mac Donalds.
Het werd een aangename namiddag en Deborah "las"
met veel overtuiging haar brief voor, gaf het geschenkje af,
dat ze zelf gekozen en betaald had voor haar peter en
wachtte ongeduldig op haar geschenkje.
Ze kon haar ogen niet geloven toen ze 5 DVD's uit het papier
haalde! We bestelden frietjes met groenten en kip en plots
kwam Mieke en haar zoon David binnen.
Mieke nam verschillende foto's. We zaten een tijdje gezellig
bij elkaar.
Het nieuwjaarsfeestje met Deborah en Eddy Het was rond 16:00 uur toen we bij Patrick thuis
aankwamen. Hij nodigde ons uit om naar het bos
te gaan. Wij namen onze laarzen en reden mee.
Na een tiental minuutjes stapten we over de
besneeuwde paden het bos in.
Het was er zeer mooi en rustig...
Patrick heeft daar een chaletje en er is ook een vijver.
De vijver was bevroren.
Hopelijk kunnen de visjes overleven onder het ijs!
Julle, de ezel riep ons, hij had duidelijk nood aan
een aai.
We namen enkele foto's en besloten gauw weer
naar huis te gaan. Het was echt koud geworden!
 Julle de ezel had nood aan een aai 
Rustig genieten in het bos
Thuis bereidde Marlies een typisch Belgisch gerecht: aardappelpuree met gestoofd witloof in hesp en kaassaus.
Het was terug een heerlijke maaltijd.
Deze keer ging ik eens zeer vroeg slapen; om 20:45 uur,
maar niet voordat ik mijn mails bekeek.
Ik dank God omdat thuis alles goed gaat!
|
|
|
13-01-2010, 14:41:14 s.o.s.-chili
Reacties (0)
|
|
|
