SOS CHILI

Maart is de maand waarin in Chili het nieuwe schooljaar en werkjaar  begint. We kregen van Rayen Mahuida foto´s en verslagen van de eerste bestuursvergaderingen en zo zaten we er samen met hen direct in.

Enkele reden om te geloven dat het een goed jaar zal worden: 

Flor moest omwille van familiale problemen tijdelijk een stapje achteruit doen en werd vervangen door Paola als verantwoordelijke voor het peterschappen - project; zo werd de opvolging verzekerd van de schoolgaande peetkinderen die een studiebeurs krijgen en van het project met tienermoeders en jonge vrouwen (vooral ex- peetkinderen).

Daar het project voor de vakantiekampen en het vormingswerk voor de jeugd goedgekeurd werd door een Chileense overheidsinstelling kan men dit jaar extra investeren in de kinder-  en jeugdwerking. Er begonnen reeds twee werkgroepen voor kinderen tussen 6 en 12 jaar. In één werkgroep worden poppenkastpoppen gemaakt en leren de kinderen spelen met hun poppen. In de tweede werkgroep leren de kinderen gezond eten klaarmaken. In beide groepen wordt gewerkt aan de preventie van belangrijke sociale en persoonlijke kwalen zodoende de kinderen bewuste keuzes te helpen maken om goed en gezond te leven. 

Rayen Mahuida slaagde er in het huis van de conciërge om te toveren in een dagcentrum voor de straatkinderen. Ze kregen verschillende goede meubels van lokale organisaties om de lokalen in te richten. Men startte reeds met de dagelijkse opvang van een klein groepje kinderen met een verhoogde zorgbehoefte.

De 60 plussers komen reeds vanaf 11 maart twee keer per week samen om een uurtje te bewegen op maat en zo hun welzijn te verhogen.

Van de vermelde activiteiten kunnen jullie foto’s zien op onze blog in de linker kolom staat de link!  Als je klikt op Rayen Mahuida, ook deze link is weer oké.

Hier in België kregen we de stadssubsidies van Aalst op de solidariteitsrekening waardoor we de steun die we beloofden voor de eerste maanden konden opsturen. We kregen ook een paar hartverwarmende giften bovenop de maandelijkse bijdrage van peters en meters en enkele trouwe steuners. Hartelijke dank hiervoor!

Dankzij creatieve geesten in onze familie werd een nieuw initiatief geboren: ik schilder, op aanvraag, motieven op muren (binnenhuis).                           

Ik verkoop olieverfschilderijen, die ik zelf schilderde, ten voordele van ons project. Dus wie een leuk idee heeft kan altijd contact opnemen.  Gewoon komen kijken mag ook maar geef dan eerst een seintje.

Tijdens de Goede week kregen we de kans om een poëzieavond te organiseren in Zandhoven. Marleen, Mieke en ik brachten gedichten uit “Passiebloesems”  en Sarah zong tussendoor mooie liedjes; begeleid door haar vake Marc.

We kregen veel lof, legden interessante contacten, verkochten 7 dichtbundels en kregen daarna de opbrengst van een collecte gehouden voor ons project in Chili (360 Euro) en nog enkele aparte giften (49 Euro).

Ja, vele kleintjes maken een groot en zo doen we verder. Tussendoor blijven we ons forceren om in aanmerking te komen voor subsidies van de gemeentes (Aalter, Aalst, Merchtem), voor subsidie van de provincie Oost-Vlaanderen of extra steun van organisaties, kerkgemeenschappen, scholen en bewegingen.

Vóór 1 april slaagden Nicole en ik erin om een projectaanvraag in te dienen bij de provincie Oost-Vlaanderen en de gemeente Aalter. Vóór  15 april dienden we ook het project in bij de stad Aalst.

Via een contactpersoon kwam Patrick te weten dat er een mogelijkheid bestond om een aanvraag in te dienen voor het verkrijgen van afgeschreven Laptops bij VDAB-Nationaal. Wij waagden onze kans en mochten voor Rayen Mahuida 10 laptops gaan afhalen.

Ik zal het hierbij laten, dit alles alleen om jullie te laten weten dat de mensen in Chili en ook de achterban hier volop bezig zijn en dat op beide plaatsen interessante dingen gebeuren en geen kans onbenut blijft.          

Tot een volgende keer!

Marlies

Vrienden van Chili,

De samenvatting van onze werkzaamheden in maart zal voor na de paasvakantie zijn.  

Maar dit goede nieuws wil ik jullie toch niet onthouden. 

Eindelijk kunnen we weer op de blog van Rayen maar met een nieuwe link. 

http://rayen--mahuida.blogspot.com

Het aanklikken van Rayen Mahuida in de linker kolom van onze blog onder "Solidair met" heeft evenwel nog steeds geen enkele zin.  Wij zoeken verder!

Veel kijkplezier!

Chili Vrienden of toevallige lezers,

1. Bij het vorige verslag van Februari vergat ik te melden dat we nog steeds de dichtbundel van mijn zus Marlies: "Passiebloesems" te koop aanbieden waar we ook gaan.  Elk van ons in zijn of haar directe omgeving. Wie zich geroepen voelt een exemplaar te kopen kan ons dat gewoon zeggen via mail of telefoon of facebook en dan dokteren we uit hoe jij aan jouw dichtbundel komt.  Wil je er meer omdat je denkt die aan de man/vrouw te kunnen brengen dan horen we dat natuurlijk ook héél graag.  De opbrengst gaat volledig naar Rayen!

2. Tijdelijk raken we noch via de link in het vorig verslag, noch via het aanklikken van Rayen Mahuida in de kolom uiterst links van onze blog, op de site van Rayen.  We proberen dit zo vlug mogelijk te verhelpen.

Met dank voor jullie begrip.

Beste Chilivrienden,
 
Februari vloog voorbij.
In Chili hadden ze geen tijd genoeg om in januari hun werking van 2011 te bespreken dus moesten de stuurleden nog 14 dagen zomervakantie missen in februari om ons alles netjes te kunnen toesturen. Ongelooflijk maar waar. We hebben een zeer gedreven bestuur in Rayen Mahuida.
 
Keken jullie al naar de foto´s en video's van de laatste activiteiten waarmee ze 2011 afsloten.

Via de blog van Rayen Mahuida : http://www.rayenmahuida.tk werden we zeer verwend. 

Via facebook kan je vriend worden met SOS-chili Rayen Mahuida en kan je je ook degelijk informeren.

 
Het is natuurlijk niet altijd duidelijk om via deze foto´s de doelstellingen van de activiteiten te begrijpen... maar wie de realiteit van Santa Clara kent weet dat alle kinderen, jongeren en volwassenen die via Rayen Mahuida de mogelijkheid hebben om eens een week een vakantiekamp mee te maken, naar een recreatiedomein te gaan, onder begeleiding te knutselen of dansjes te leren tevens leren samen te werken, elkaar te respecteren, solidair te zijn, problemen te bespreken, aan preventie te werken,enz.

Het feit dat er voor kinderen en jonge mensen een gezond alternatief is voor de straatbendes waar drugs, geweld en seksueel misbruik steeds op de loer liggen maakt wel degelijk een hemelsbreed verschil. 
Daarom zijn wij, van SOS-Chili, zo fier op wat onze verantwoordelijken ginder bereiken!
Eens ik een vertaling gemaakt heb van de evaluaties die ik kreeg zal ik een verkorte versie op de blog zetten maar ik wou nu toch al een woordje schrijven.
 
Onlangs hadden we een vergadering met SOS-Chili waarin we beslisten zeker door te gaan met de afbouw van onze steun aan Rayen Mahuida. Hoe beter ze het ginder doen hoe minder wij hen moeten sponsoren. Natuurlijk bouwen we zeer gepland af zodat onze partner in Chili de kans krijgt om steeds meer lokale inkomsten te verkrijgen. Ze zijn ginder trouwens bezig met de oprichting van een soort "SOS-Chili van Chilenen" die ons over enkele jaren helemaal zal vervangen want daar Rayen Mahuida gelijkt op een Vierde Wereldorganisatie zal ze steeds subsidies nodig hebben.
 
Wij maakten een driejarenplan waarin we vastlegden dat we in 2012 de werking nog met 1500 Euro per maand gaan steunen, in 2013 zullen we met 1000 per maand steunen en in 2014 voorzien we dat we slechts 500 zullen opsturen per maand.
We gaan in deze periode zeker de studiebeurzen aan de kinderen blijven doorgeven tot ze 18 jaar zijn. We gaan hen blijven begeleiden en hopen tevens dat het project voor jonge vrouwen/moeders zal lukken. We willen de meters en peters blijven helpen om het contact met hun peetkinderen te blijven onderhouden tot zolang ze dat wensen. 
De jeugdwerking, kinderwerking met speciale aandacht voor straatkinderen en het opvangcentrum van tieners die uit de boot vallen blijven prioriteiten.

We besloten om te stoppen met het betalen van nutsvoorzieningen en het onderhoud van de lokalen tegen het eind van dit jaar daar men nu in Chili, met een degelijke planning, er kan in slagen om via de verhuur van hun lokalen die kosten te dekken.
 
Dit zijn enkele belangrijke beslissingen. Wij hopen dat jullie zich achter onze plannen kunt blijven zetten en dat we nog enkele jaren op jullie vrijgevigheid kunnen rekenen. Over dit punt wil ik kwijt dat er triestig genoeg veel steuners afhaakten omdat we geen fiscale attesten meer kunnen bezorgen voor hun bijdrage. We voelen ons natuurlijk zeer dankbaar voor de steun die we reeds kregen en voor hen die ons nu toch nog blijven steunen!
Maar ik kan niet anders dan een oproep doen naar iedereen die dit leest met de vraag:
 
Probeer a.u.b. in uw vriendenkring enkele mensen warm te maken om het project in Chili toch nog enkele jaren te steunen via een maandelijkse bijdrage. Vertel hen dat ze zo enkele zeer gemotiveerde mensen uit de achterbuurten van Santiago de kans geven te werken met hun eigen volk aan een betere toekomst voor hun kansarme kinderen die anders bijna zeker in de handen van mensen terecht komen die hen zullen kapot maken. Ieder kind dat we kunnen redden is de moeite waard! 
 
Vergeet niet dat we nu nog slechts één rekeningnummer hebben:

BE21 8333 5872 9003 Solidariteitsfonds Chili Ninove.  Fiscale attesten kunnen we spijtig genoeg niet meer afleveren.

Voor vragen: Marlies Adriaens 0495/79 22 82  of 053/70 62 83 

Het nieuw jaar is ondertussen al goed begonnen. Ik hoop dat iedereen er op de één of andere manier van geniet en dat gans 2012 de moeite waard mag worden.

Het bleef wat stil op onze Blog maar sinds we terug zijn uit Chili is er ook al heel wat gebeurd:

-Nicole heeft de meeste briefjes van de petekinderen vertaald en heeft die naar heel wat peters en meters verstuurd samen met enkele prachtige foto´s.

Van Chili zelf kregen we goed nieuws. Het project dat zij indienden ten voordele van de vakantiekolonies werd goedgekeurd. Zo kunnen ze zeer fier de winterkolonie (juli 2012) en de zomervakantie (januari 2013) plannen.

 
9 januari begon in Chili de zomerkolonie van 2012 met 130 kinderen, 36 monitoren en 25 volwassenen. Dagelijks lieten ze ons meegenieten van dit enorm belangrijk werk via hun blog en Facebook.

Ook jullie kunnen gerust eens gaan kijken op facebook of links van onze blog op Rayen Mahuida klikken. De foto´s spreken voor zich en voor wie Spaans verstaat is er steeds een woordje uitleg bij.
 
Vergeet niet; vragen en reacties zijn steeds welkom. Houd jullie niet in!
 

EEN GEZEGENDE KERST 2011

VRIENDEN,

MET SPIJT IN HET HART MOET IK NU SCHRIJVEN DAT WE, NA DE VELE GESPREKKEN VAN DE LAATSTE MAANDEN IVM HET ZOEKEN NAAR EEN NIEUWE NGO BESLOTEN HEBBEN OM GEEN NIEUW SAMENWERKINGSVERBAND MET EEN NGO MEER OP TE STARTEN. 

WIJ WORDEN TE ZEER ONDER DRUK GEZET OM ONS IN ALLERLEI BOCHTEN TE WRINGEN OM RECHT TE HEBBEN OP FISCALE ATTESTEN.

DAARBIJ IS ER OOK DE DRUK OM DE VERANTWOORDELIJKEN VAN RAYEN MAHUIDA TE VERPLICHTEN TE HANDELEN VOLGENS BELGISCHE MAATSTAVEN.

TOT HIERTOE HEBBEN WE ALTIJD DE DEMOCRATISCHE BESLUITVORMING VAN ONZE LOKALE PARTNER GERESPECTEERD EN HEBBEN WE HEN GESTEUND IN DE MATE VAN HET MOGELIJKE; OP HUN RITME SAMEN MET HEN OPLOSSINGEN UITDOKTEREN VOOR LOKALE PROBLEMEN… HUN KENNIS EN DRAAGKRACHT VERGROTEN OM HUN LOT IN EIGEN HANDEN TE NEMEN EN TE VERBETEREN…

DAAR STONDEN WE ALTIJD ACHTER EN DAT WILLEN WE BLIJVEN DOEN!

Dus richten wij ons tot jullie met die ene vraag: Blijven jullie ons steunen ook al kunnen wij geen fiscale attesten meer geven?

HET ZOU ONS ONGELOOFLIJK VEEL DEUGD DOEN HET PROJECT IN CHILI STILAAN TE KUNNEN AFBOUWEN IN DE MATE DAT DE MENSEN ER GINDER MEER EN MEER IN SLAGEN LOKALE STEUN TE KRIJGEN VOOR HUN ACTIVITEITEN. WIJ ZIJN OP GOEDE WEG! 

WE ZOUDEN GRAAG DE STUDIEBEURZEN AAN DE PEETKINDEREN WILLEN VERDER GEVEN ZODAT ZE HUN MIDDELBARE STUDIES KUNNEN AFMAKEN. IEDEREEN KENT DE LEEFTIJD VAN ZIJN OF HAAR PETEKIND EN WEET DAT WE DIE KINDEREN NIET ZOMAAR AAN HUN LOT KUNNEN OVERLATEN. HET ZOU VOOR VELEN VAN HEN EEN TE GROTE ONTGOOCHELING ZIJN MOESTEN WIJ HEN IN DE KOU LATEN STAAN OMDAT WIJ GEEN FISCALE ATTESTEN MEER KRIJGEN.  MAAR ZONDER JULLIE SOLIDARITEIT LUKT ONS DAT NIET!

Het enige rekeningnummer waar jullie nog kunnen op storten om ons project in Chili te steunen wordt dus dat van ons Solidariteitsfonds:  

SOLIDARITEITSFONDS CHILI  9400  NINOVE

BE 21 8333 5872 9003

BICCODE: GKCCBEBB

IS HET MOGELIJK OM IN DECEMBER AL OPNIEUW TE BEGINNEN MET JULLIE MAANDELIJKSE STEUN WANT DOOR DE ONDERBREKING KONDEN WE BEGIN DECEMBER HET BELOOFDE GELD NIET OVERMAKEN NAAR RAYEN MAHUIDA.

Indien jullie geen steun meer kunnen/wensen te geven laat het ons a.u.b. weten zodat we een idee hebben op hoeveel Euro per maand wij kunnen rekenen.

IN IEDER GEVAL WENS IK JULLIE ALLEMAAL, SAMEN MET FAMILIE, VRIENDEN EN KENNISSEN

EEN PRACHTIGE KERSTTIJD!

MARLIES

P.S.: Er werd ons beloofd dat iedereen die geld stortte vóór 15 oktober nog een fiscaal attest zal krijgen voor het gestorte bedrag. Laat ons a.u.b. weten of jullie dat attest al dan niet krijgen zodat we jullie rechten kunnen verdedigen bij de vereffenaar van Volens.

Ondertussen zijn Nicole en Marlies en Debo op weg naar België.  Morgen, donderdag 8/12/2011 om 18u20 komen ze aan in Zaventem. 

We hopen dat ze een veilige reis hebben en dat we ze bij aankomst in onze armen mogen sluiten.

Misschien is het belangrijk dat we hen wat rust gunnen tot na het weekend en dan onze vragen op hen afvuren.  Wat denken jullie daarvan?

Liefs,

Mieke, jullie blogmaster.

Dinsdag 6 november: We genieten van het heerlijk weertje op het koertje van Mónica Miranda. Vandaag staan de bezoeken van de familie op de agenda. Deborah wacht ongeduldig op Mama Toty, Miquel, haar broers, papa en Pilar. Gelukkig komen Papa en Pilar tamelijk vlug en kunnen we lang van hen genieten.

Deborah is echt gelukkig met haar nieuwe mama Pilar en Pilar was zeer blij omdat ze drie weken voor Deborah kon zorgen.

De vreugde wordt nog groter als ook Jeffrey en Sam bij haar zijn.

Ook papa Walter is zeer blij en kijkt al uit naar een volgend samenzijn met Deborah.

Deborah is verdrietig omdat mama Toty en Miquel niet kunnen komen...

 Maar het wordt toch nog een heerlijke laatste dag in chili. 

Ons Deborah kwam ondertussen bij ons na een zeer goed verblijf bij papa Walter en mama Pilar.

Maandag 5 november: Deborah geniet voor het eerst van de modern roltrappen in de metro van Monte Tabor; op weg naar Mónica Jara (de zus van Macarena).

Mónica is hoogzwanger van haar tweede kindje. Ze stelt het goed. Zij en haar man hebben een goed werk. Vooral Flor Parra, haar moeder, vertelt ons veel over de familie, ook over Macarena (petekind van Walter en Anneke).

In Rayen Mahuida worden we opgewacht door de groep van Tia Florine.

We genieten van het weerzien en zijn onder de indruk van hun nieuwe handwerk.

We krijgen zelfs een prachtig zwaantje van deze lieve kunstenares.

In deze groep kan iedereen kiezen welk handwerk ze graag doen en wordt er veel kennis doorgegeven.

 Deborah heeft lang moeten wachten maar eindelijk kan zij bij haar petekind Eduardito gaan! Ze wisselen geschenkjes uit en brengen samen een heerlijke avond door. Ook Florencia en Mathias komen meespelen.

Nog een extra fotootje waarop Ricardo fier aan Nicole toont wat hij in de laatste kleuterklas al allemaal leert.

Ondertussen zijn we ook nog op bezoek gegaan bij Silvana. Zij was zéér gelukkig omdat haar peter Theo zo met haar en haar gezin begaan is.

Terwijl Nicole Deborah begeleidde ten huize van Eduardo kwam de stuurgroep van Rayen Mahuida voor de laatste keer samen. In een zeer positieve, vriendschappelijke sfeer zetten we de laatste puntjes op de i en beloofden trouwe partners te blijven om in Rayan Mahuida de ruimte te blijven scheppen om samen met de kinderen en de volwassenen van Santa Clara te werken aan een beter toekomst voor allen.

Hier ronden we ons werkbezoek af. 

Nu rest ons alleen nog onze valiezen te maken en afscheid te nemen van onze familie in Chili. 

Ten huize van Paola hebben Nicole en ik een aangename avond met Claudia, Bernardita, Tita, Paola, Roxana en Maria.

Ik nodigde Paola uit voor een uitwisselingsverblijf in België. Zij zal Rayen Mahuida zeer goed kunnen vertegenwoordigen na haar jarenlange inzet.

Ondertussen is het zondag 4 december geworden: Om 14 uur treffen we Flor in haar klein winkeltje voor haar huisje. We zijn hier uitgenodigd om te middagmalen en enkele familieleden van haar nog eens extra te kunnen ontmoeten.

Ivan (petekind van Nicole) en zijn neefje Juanito staan hoog op de lijst. Voor Juanito zoeken we een nieuwe meter en/of peter want voor de vorige meter woog het meterschap te zwaar. Juanito wordt door de moeder van Ivan en door Flor zo goed mogelijk verzorgd want zijn ouders kunnen dat niet.

Ricardo, het petekind van Carine, woont juist naast Flor. Zijn vader is een broer van Flor. We hebben een fijn geprek met de grootmoeder, grootvader en ook met de moeder van Ricardo.
Daar Anna aan het werken is en Natalia Marlen een verjaardagsfeestje organiseerde voor Ilyan komen ze niet naar de afspraak...

Om 17 uur begint onze laatste coördinatievergadering en we kunnen tot 10 krachtige nieuwe afspraken komen. We verbinden ons ertoe om de groep te blijven steunen want we zijn écht tevreden met wat ze bereikten en nog willen verwezenlijken.

Vanwege de situatie in België (véél minder inkomsten dan vroeger door de Volens-crisis en de economische situatie) hebben we wel besloten de steun vanuit België te verminderen van 2000 euro naar 1500 euro per maand. Daarmee willen we vooral de belangrijkste taken (9), de belangrijkste projecten (kinderen en jeugd) en een bijdrage voor de algemene kosten mee helpen financieren.

De verantwoordelijken kijken op tegen de grote uitdaging maar reageren er toch positief en creatief op!

In de grote zaal gaat ondertussen een Evangelische dienst door.

Martin Aravena Ortega komt ons een kort bezoekje brengen. Hij vertelt vlug dat het heel goed gaat met hem en dat hij bijna op al zijn toetsen 7 op 7 heeft. Wij geven hem een geschenkje van meter Christine en peter Rudy en hij geeft ons een eigenhandig geschreven kerstkaartje voor hen.

Ook Kevin en moeder Roxana komen nog eens langs en we moeten zeker de groeten doen aan alle dames van de KAV in Merchtem, aan de familie Dours - Van Der Meeren en aan alle bekenden.

Morgen nog een klein afsluitstukje van de laatste afspraken en het werkbezoek (2011) van Marlies en Nicole zit erop.

Het maakt, zeker voor ons, eigenlijk weinig verschil waar Luis neergeschoten werd, maar wij willen toch graag de correcte informatie doorgeven, want dat maakt voor ons wel een verschil.

Luis werd NIET neergeschoten in de overdekte sportzaal van Santa-Clara waar ook vaak gevoetbald wordt maar WEL in de overdekte sportzaal van de gemeente Cerro Navia waar Santa-Clara een wijk van is.  

Santa-Clara is dankbaar dat het niet in hun wijk gebeurde!  Maar wat gebeurde blijft natuurlijk héél erg verschrikkelijk! 

Tijdens de operatie was het onmogelijk de vele uiteengespatte deeltjes van het projectiel dat afgevuurd werd te verwijderen.  Gisteren had LUIS een beetje koorts...

Mieke.

Luis is de jongen met het geruite hemdje. Hij maakte samen met zijn vriend een balonnenhart en een balonnenbloem om ons te danken en om te tonen wat ze leerden als monitoren om de kinderen te vermaken.

Luis is 16 jaar... prémonitor van de vakantiekolonies, hij speelt ook in de voetbalploeg van Santa Clara. Hij hoort bij de groep die de laatste maanden heel liefdevol begeleid wordt door Yasna (peetfamilie van Marleen Smessaert).

Onder toezicht van Daniëla en een voetbalprofessor, die in een project van de gemeente werkt om kinderen op een gezonde manier te leren hun vrije tijd in te vullen, waren ze in de sportzaal van de gemeente Cerro Navia. Daar speelde de ploeg van Rayen tegen een ploeg van een naburige wijk hun laatste spel van het jaar.

 
Sandra, de moeder van Luis vertelde me dat Luis tijdens het spel een jongen deed vallen (volgens getuigen niet vrijwillig). De jongen wou vechten maar Luis is een zeer bedeesde jongen en ging daar niet op in. Er werd verder gespeeld maar toen de ploegen naar buiten gingen stonden daar opeens vrienden van de jongen die viel met een zelfgemaakt jachtgeweer. Eén van hen schoot op Luis. De eerste keer miste hij hem ... hij laadde opnieuw en trof Luis in de buik. 

De chirurgen opereerden gedurende drie uur en zeggen dat het een wonder is dat hij nog leeft. Een gedeelte van zijn darmen en maag, 1 nier en zijn gal werden verwijderd.
 
In de wijk werden reeds verschillende gebedsmomenten georganiseerd, een wijktombola om de verzorgingsmaterialen te kopen voor de kliniek en een avond van voetbalmatchen (iedere speler moest 1000 pesos betalen). Iedereen van de wijk kon zich inschrijven en tot diep in de nacht werd er gespeeld op het overdekte sportplein van de wijk.  Heel belangrijk om de opgekropte pijn en frustraties af te reageren. 

Nicole en ik waren van 21 uur tot 23.45 u in de wijk om de familie en vrienden van Luis onze steun te betuigen maar namen geen foto´s uit respect. Ondertussen vernamen we dat Luis van het beademingstoestel gehaald werd, zijn ogen opende en enkele woordjes sprak. Iedereen is hoopvol. Gisteren gingen reeds 15 mensen bloed geven want er zijn er 50 nodig.

De dader werd tot ieders grote ontsteltenis weer vrijgelaten.  Hij is pas 14 jaar en de jeugdinstellingen zitten overvol. 
 
Vandaag gaan we weer bidden.
Vandaag gaan we ook de laatste keer samenkomen met de coördinatiegroep om afspraken te maken voor de werking van 2012.
 
Het is ondertussen zondag 4 november en deze avond komt Deborah terug uit het Zuiden.

Susana werkt terug in een voedingbedrijf waar ze via bandwerk voedsel inpakken. Ze is tevreden, niet spraakzaam, kalm... Ze hoopt dat ze dit werk toch een tijdje kan behouden en zo wat geld verdienen voor de toekomst. Ze gaat samen met Carlos werken (mijn petekind) en blijkbaar hebben ze nog altijd veel aan elkaar... hij is ook zeer zachtaardig en wijs voor zijn leeftijd.

Jeremy was ook niet aanwezig tijdens de samenkomst van de peetkinderen maar had thuis wel een briefje klaar voor meter Marie-Jeane. Jeremy komt nu regelmatig naar Rayen Mahuida want hij krijgt bijscholing van de psychopedagogen wegens leermoeilijkheden.

Nog eens Jeremy met zijn moeder en de baby.

Gustavo, ex-petekind, zoon van Gloria... vele groetjes aan alle bekenden speciaal aan Natasha! Hij speelt nog steeds op zijn trompet!

Grootmoeder Gloria is in de wolken met haar kleinkind (zoontje van Gustavo).

Donderdagavond wachten verschillende vrouwen op een bezoekje van ons. Zij wonen helemaal aan het andere uiteinde van de wijk: Iedereen haalt herinneringen op aan hun deelname in de groepen van in de tijd dat ik hier nog werkte (voor 1990).

Ñiusta kwam even langs om haar briefje af te geven en om haar geschenkje te krijgen van de familie van Outryve. Zij studeert verder ondanks haar moederschap en voelt zich nu veel beter dan vorig jaar.

Ook Evita komt op bezoek met Eva. Wat is ze groot geworden! Ze is nu haar vierde middelbaar aan het beëindigen en wil in maart beginnen aan de studies voor verpleegkundige.

Vrijdagmiddag haalden we Zygali van school en gingen met haar mee naar huis waar we zeer gastvrij onthaald werden met een heerlijk middagmaal.

In de namiddag eten we een lekkere fruitmengeling met de breigroep van Ruth. Ook met Ruth had ik en persoonlijk gesprek vóór deze samenkomst want zij is ook één van de aktuele bestuursleden.
Ook in deze groep luisteren we naar wat iedereen te zeggen heeft.

Spijtig genoeg worden we onderbroken door het verschrikkelijk nieuws dat Luis, één van de jongens van de voetbalploeg van Rayen Mahuida, neergeschoten werd door iemand van een jeugdbende uit een naburige wijk met een zelfgemaakt jachtgeweer. Daniëla gaat met hem mee naar spoed. Gloria en Renato beginnen met het organiseren van wat moet gebeuren want alle kinderen zijn in schock. Zij waren samen aan het voetballen in het overdekte sportplein naast Rayen Mahuida.Tita neemt plaats aan de telefoon...  we vernemen dat Luis, 16 jaar, in levensgevaar verkeerd. Hij is pas 16... zijn maag en darmen zijn ernstig beschadigd en hij verloor een nier en zijn gal. Zal hij het overleven?  
 
Onder de indruk van dit gebeuren vergeten we foto's te nemen.

Darys is een prachtige jonge dame geworden en kwam omdat meter Lucie en peter Etienne ook haar steunen.

Jairo, Antonia, Martin, Yeremi en nichtje Nanyara weten met hun geluk geen weg.

Ook Constancia Aliaga wil graag meer weten over peter Hugo.

Macarena maakte een mooi hart voor haar peter en meter.

Rocio is ontzettend gelukkig met meter Lieve en steunt op haar beurt de werking van de jonge vrouwen die het moeilijker hebben dan zijzelf.

Ricardo is er ook graag bij en wacht op zijn geschenkje van meter Carine.

Met alle peetkinderen die aanwezig waren en hun ouders konden we minstens enkele minuutjes praten.

en in groep konden we informatie uitwisselen en vragen beantwoorden.
Er waren slechts 5 peetkinderen niet aanwezig en daar gaan we de volgende dagen nog proberen contact mee te krijgen.

Ximena denkt aan meter Lucie en peter Etienne.

Alejandra zou er alles willen aan doen om terug contact te krijgen met haar meter...

Li en Marc hun geschenkje komt veilig terecht bij Simone en Laurita.

Macarena is gelukkig met wat ze van Walter en Anneke kreeg.

Rosita wil steeds in contact blijven met meter Hilde; die reeds zovele jaren meter is van haar en haar vele broers en zusters.

Sacha haar geluk kan niet op maar ook haar nichtjes delen in de vreugde.

Bedankt meter Rosa!

Trini wil ook contact via facebook met meter Mieke en zal via de werkgroep voor jonge vrouwen verder gesteund worden.

Mathias is heel gevoelig maar hij krijgt toch graag een geschenkje van meter Det.

BLIJF KIJKEN ER KOMEN ER NOG MEER!!!

Terwijl ik voor de blog werkte kocht Nicole voor alle peetkinderen een geschenkje en maakte leuke pakjes.

O.K. nu eens samen nakijken of we niemand vergaten...

Jeremi, Martin, Antonia en nichtje Nanyara zijn er als de kippen bij want zij verwachten een geschenkje van meter Sarah.

Fernanda komt ook eens kijken en ik beloof haar een mooie foto van Sarah.

Constanza Cisterna, haar mama en zusje komen voor het eerst en zijn benieuwd naar hun geschenkje en bedanken meter Bieke.

Ayleen vertelt ons over zichzelf maar ook dat Silvana, haar tante, ernstig ziek is!
                                                  

 Voor Florencia brachten we ook een geschenkje mee van haar meter maar nu moeten we op zoek naar een nieuwe meter want haar meter kan haar niet meer verder steunen.

Natalia Marlen zal geen studiebeurs meer krijgen maar zal via de werkgroep voor jonge vrouwen andere voordelen verwerven.

Felipe en Fransisca komen Marleen en familie De Donker bedanken en ook zij krijgen hun leuk geschenkje.

Dankzij meter Charlotte is ook Dana hier.

 zondagavond eindigden we het bezinnings- en planningsweekend, waaraan ook de jeugdmonitoren goed meewerkten.

We besloten om op zondag 4 november de besprekingen af te ronden en te stemmen over belangrijke beslissingen.

Ondertussen stelde Yasna me voor aan Romelio, een Voorganger van een Christelijke Kerkgemeenschap. Hij is boekhouder en heeft heel veel ervaring met werken in kansarme wijken. Samen met een advocatenbureau helpt hij arme mensen en volksorganisaties wettelijk hun eigendommen te beschermen. Wij hadden een heel goed gesprek en hij beloofde drie punten: hij aanvaardde om de boekhouding van Rayen Mahuida in orde te houden volgens de wettelijke voorwaarden (+ driemaandelijks tussentijdsverslag in de coördinatiegroep en een eindverslag in januari), de problemen rond het verlengen van het vruchtgebruik van de grond ter harte te nemen en de vrouwen te helpen met de Alphacursus. We moeten dit wel nog voorleggen aan de verantwoordelijken maar we gingen met veel hoop uit elkaar nadat we God dankten voor deze ontmoeting.

Tijdens de week heb ik ook een gesprek met alle hoofdverantwoordelijken ook met Renato, de enige man in de stuurgroep van Rayen.

We maken tijd om met alle deelnemers van de verschillende groepen te spreken (hier de jonge vrouwen met hun mozaïkspiegels)

De jeugdleiders vertellen ons over hun vergaderingen, vorming en de vakantiekolonies met kinderen.

Wij leren ook het buurtcentrum kennen dat men begon te bouwen tijdens de interventie van 2008. Het is een prachtig gebouw!

Vanop het eerste verdiep heeft men een uniek zicht op het braakliggend terrein dat hopelijk eens een prachtig park zal worden.

Tot mijn grote vreugde wordt dit wijkcentrum beheerd door het Wijkcomité Voor Ontwikkeling waarvan de meeste bestuursleden en leden verantwoordelijken en leden zijn van Rayen Mahuida. 

Gesprek met Vice presidente Daniëla die met veel inzet Rayen Mahuida bestuurt.

Wij leren ook de kinderwerking kennen waarvan Daniëla de hoofdverantwoordelijke is en José de monitor die de ateliers leidt. De jongens van deze groep vormen ook de kinder-voetbalploeg van Rayen Mahuida.

De kinderen vertellen hoe ze hun handpoppen maakten van wegwerpmateriaal en hoe ze er mee werken.
                               

De kinderen maakten lekkere fruitbrochetten die we opaten terwijl ze ons van alles over hun groep vertelden en ons veel vragen stelden. 

30 november hebben we de ontmoeting met alle peetkinderen en hun ouders... meer daarover in een volgend mailtje

Donderdag 24 Nov.

met de psychopedagogen bespreken we de werking van de kinderen met een verhoogde zorgbehoefte en de toekomstplannen over het opvangcentrum.

Fier tonen ze ons de schoolschriftjes waarin we duidelijk zien dat de kinderen vooruit gaan.

Via het straatje naast Rayen Mahuida, komen we na twee minuten stappen, terecht op het terrein tussen Santa Clara en de andere wijken van hun gemeente Cerro Navia.

Het groen park is er nog niet. De werken liggen stil. Vele putten werden wel opgevuld met ongelooflijke hoeveelheden aarde. Het afwateringskanaal en de waterbekkens zijn af maar er komen weer vrachtwagens vuil storten. 

In Rayen Mahuida en in het comité voor buurtontwikkeling plant men akties opdat het gemeentebestuur haar verantwoordelijkheid opneemt en verhindert dat het hier weer een groot stort wordt.

Santa clara wil dat het park er spoedig komt!

 De laatste tijd worden wel terug meer nieuwe wijken gebouwd want de woningnood blijft een permanente uitdaging.
Sommige jonge familie´s van Santa Clara kregen langs de andere kant van het terrein een sociale woning toegewezen.
Het is hier de laatste weken rond de 35 graden.

Vrijdagavond 25 november:

We beginnen het bezinnings- en planningsweekend. We stellen ons open voor Gods Geest zodat we eigenbelang kunnen overstijgen en met wijsheid kunnen nadenken over wat we als instrumenten van Gods liefde kunnen doen voor de familie´s in Santa Clara.

Maria, Roxana en Tita denken vanuit hun ervaring na over afspraken die niet uitgevoerd werden... Waarom niet?

Alejandra, Fransisca, Flor en Natalia Marlen bespreken hun activiteiten met de peetkinderen.

Yasna brengt verslag uit van de belangrijkste bedenkingen van haar kleine groep.

 
Zaterdag 26 en zondag 27 gaan de besprekingen door met gemiddeld 28 verantwoordelijken van de verschillende groepen. 

23 november op bezoek bij de kookgroep
  Gloria vertelt over de dood van haar zoon, Cecila over haar overleden man, Claudia over de gevolgen van haar accident, Ruth over haar doodzieke man, enz. Iedereen heeft meer dan één rede om samen te koken en te bakken en zo een extra inkomen te verwerven...

In de namiddag hebben we een bespreking van alle kinderen die een studiebeurs ontvangen met Flor, Tita, Paola en Bernarda.

Damari komt mama Tita bezoeken en wil haar zusje Beatrice tonen aan meter Lien.

Buiten worden we opgewacht door Anastacia en haar ouders. Zij doen ons een heel verhaal voor meter Micheline.

Op onze weg naar het huisje van Monserrat zien we juist Ignacio van school aankomen: groetjes aan meter Annie en peter Fons!

Monserrat is niet thuis maar we worden gastvrij ontvangen door mama Maria en baby Luis Thomas. Groetjes aan meters Ann en Lisa! 

ONDERTUSSEN GAAN BUITEN ENKELE ACTIVITEITEN DOOR: HIER DE GROEP VAN JONGE MOEDERS/VROUWEN DIE MOZAÏEKSPIEGELS MAAKT 

WE WORDEN HIER EN DAAR UITGENODIGD BIJ PEETKINDEREN (JENNIFER EN ZUS YANARA MET HUN MOEDER ITA).

PATO IS DOLGELUKKIG OMDAT HIJ WEER NIEUWS EN EEN GESCHENK KRIJGT VAN PATO IN BELGIË EN WERPT HEM EEN KUS.

EDISON VERTELT HOE HIJ TEWERKGING OM ALLE BOEKEN TE INVENTARISEREN. 

RENATO LEERT DE KINDEREN MET DE COMPUTERS WERKEN.

 WOENSDAG  23 NOVEMBER WORDEN WE SMAKELIJK ONTVANGEN DOOR DE VROUWEN VAN DE KOOKGROEP. 

TIJDENS HET MIDDAGETEN LUISTEREN WE NAAR HUN TRIESTE LEVENSERVARINGEN EN HUN ENERGIEGEVENDE SAMENWERKING. 

Maandagavond kwam Marcelo Monsalves ons halen voor een heerlijk avondje bij hem thuis.
Marcelo is Socioloog en geeft vorming aan de verantwoordelijken van Rayen Mahuida.

      COÖRDINATIEGROEP.

Dinsdag 22 maart hadden we een zéér interessante vergadering met de coördinatiegroep.  We kregen vanuit de verschillende groepen zéér hoopgevende informatie over de werking.

NA EVALUATIE BLIJKT DAT ER IN DE VERSCHILLENDE GROEPEN DIE WERKEN MET DE VERSCHILLENDE DOELGROEPEN ERNSTIG GEWERKT WERD: IN IEDERE GROEP WERDEN VERKIEZINGEN GEHOUDEN ZODAT ER OVERAL EEN VOLTALLIGE STUURGROEP KWAM (VOORZITTER, ONDERVOORZITTER, SECRETARES, PENNINGMEESTER). IN JANUARI WERD HET WERKJAAR 2010 GEËVALUEERD EN WERD EEN JAARPLANNING GEMAAKT VOOR 2011. DIE WERD ZO GOED MOGELIJK UITGEVOERD.

DE LOKALE INKOMSTEN STEGEN DOOR DE GROTE ZAAL IN DE WEEKENDS REGELMATIGER TE VERHUREN EN DOOR EEN KLEINE BIJDRAGE TE VRAGEN (PER ½ u) VOOR HET GEBRUIK VAN DE COMPUTERS . TEVENS ZORGDEN DE INKOMSTEN VIA LOKALE GIFTEN, EN VIA EEN GROOTSCHALIGE 'BINGO EN TOMBOLA' OOK VOOR MEER GELD . OVER HET ALGEMEEN WERD ZUINIGER OMGEGAAN MET DE FONDSEN DANKZIJ DE BEKWAAMHEID VAN DE NIEUWE BOEKHOUDSTER.  ZIJ DIGITALISEERDE DE BOEKHOUDING WAARDOOR ER DUIDELIJKER GEÏNFORMEERD WERD OVER HET GELDBEHEER EN ALLE VERANTWOORDELIJKEN KREGEN EEN BETER ZICHT OP DE INKOMSTEN EN UITGAVEN. ER WERDEN GEEN SCHULDEN GEMAAKT EN ALLE REKENINGEN KONDEN BETAALD WORDEN!

DAAR DE VOORZITSTER VAN RAYEN MAHUIDA ONTSLAG NAM OM MEDISCHE REDENEN WERD EEN OVERGANGSBESTUUR  SAMENGESTELD DAT ER TOCH IN SLAAGDE RAYEN MAHUIDA DEGELIJK TE BESTUREN GEDURENDE 2011 ZO KREGEN ALLE KLEINE GROEPEN DE KANS OM HUN PROGRAMMA´S UIT TE WERKEN MET HUN DOELGROEPEN. DE KWALITEIT VAN VERSCHILLENDE ACTIVITEITEN WERD DUIDELIJK VERBETERD DOORDAT VERSCHILLENDE STUDENTEN EN PROFESSIONELEN AANGETROKKEN WERDEN OM MEE TE WERKEN (1 STUDENT- BIBLIOTHECARIS, 3 STUDENTEN PSYCHO-PEDAGOGEN EN 1 ERGOTHERAPEUT);

HET VOLGENDE BERICHT ZIJN VOORAL PRACHTIGE FOTO'S WAAROP ALLICHT IEMAND ZIJN OF HAAR PETEKIND HERKENT!  EEN BEETJE GEDULD...

Met Maria en Nicole genieten we van een paar mooie dagen waarin we Musea bezoeken, parken, artesanala markten, veel wandelen in straten van Valdivia, Osorno, Puerto Mont en Los Lagos.

Eén van de hoogtepunten van ons bezoek in het Zuiden was ons bezoek aan Javier, het petekind van Linda. Hij en zijn familie verhuisden naar Los Lagos, waar ze nu veel gezonder en gelukkiger leven dan in Santa Clara.
 

Zaterdag 19 november was een andere feestdag, Walter en Pilar trouwden in een huis (BOOCAFÉ) van een kleine Christelijke Gemeenschap. 

Het was een bescheiden gezellig samenzijn waarin we maar al te graag gans onze Belgische familie en vrienden vertegenwoordigden!

Zondag 20 november namen we afscheid van Deborah, haar papa, haar nieuwe stiefmama en familie. Om 22u15 namen we de bus naar Santiago waar we op maandag 21 november om 8u30 aankwamen.

Maandag 14 november vertrekken we in de namiddag in Valparaiso richting Valdivia. Daar gaat Deborah bij haar papa Walter en zijn nieuwe levenspartner Pilar. We zitten 12 uur op de bus!

Walter en Pilar stonden ons om 6 uur ´s morgens op te wachten en brachten ons met hun auto naar hun huisje. Daar kon Deborah naar hartelust haar verhaal doen. Papa zag er zeer goed!

Tot Deborah´s grote vreugde woont één van de dochters van Pilar en haar drie meisjes met nog een nichtje ook bij papa en zij mocht ze wekken! De meisjes gaven haar een popje!

De meisjes worden klaargemaakt om naar school te gaan.

Na een heerlijk ontbijt en veel bijpraten gaan we op zoek naar een hotelletje voor Nicole, Maria en mij. Op de dijk staat een viskraam.

Deborah heeft al vlug een vriendje ontdekt!

Even later kiezen we voor een hotelletje met een prachtig uitzicht op rio Calle Calle en nemen afscheid van Deborah, Walter en Pilar.

In de namiddag gaan we op een boot heel goedkoop en lekker eten. 

De volgende morgen hebben we een afspraakje met Jeffrey en Walter jr.: de broers van Deborah.

Terug een heerlijk weerzien! We kunnen verschillende uren met elkaar praten vooraleer ze ons naar de woning van hun moeder en stiefvader begeleiden. Jeffrey en Walter jr. hebben hun tijd hier in Chili zeer goed benut. Jeffrey bereidt zich voor op zijn universitaire studies en jr. heeft reeds een jaar een zeer goed werk.

 
langs onbekende wegen komen we bij hun huis.

en dit is het zicht vanuit hun binnenkoer.

Binnen kom ik eindelijk weer ons Deborah tegen die zich duidelijk zeer goed kan bezighouden met alles wat ze kreeg en de aandacht van de mensen rond haar.

Deborah is hier verschillende dagen geweldig verwend en wanneer ze afscheid neemt, heeft ze een heel klein hartje. Van oma Lilian zou ze liefst van al niet weggaan...

maar de tijd van gaan is gekomen en na een laatste familiefoto nemen we Deborah mee naar ons hotelletje.

s'Avonds hebben we nog een deugddoende afspraak met Rita Van Dijck.

maar Deborah is vooral geboeid door de paarden en denkt aan al haar vrienden in de Sterre.

Broer Jeffrey komt nog eens langs en vertelt over zijn toekomstplannen waarin hij een grote plaats voorziet voor zijn zus!

Aangekomen in Valparaiso reden we naar de Cerro-Alegre. Dit uitzicht, vanuit cafe Viavia, zullen we de komende dagen hebben vanuit de Beethoven-loft.  

Dankzij de contacten van Toty en Walter jr. kwamen we hier terecht bij Belgische eigenaars.

Met Maria Ortiz en Nicole verkenden we deze stad die erkend werd als cultureel werelderfgoed ... Alle drie vonden we dat het een prachtige stad zou zijn moesten de gebouwen en straten beter onderhouden worden, de oorspronkelijke kleurrijke verscheidenheid niet afgebleekt zijn en alles niet zo besmeurd en bevuild zou zijn...

Ook de wereldberoemde haven ontgoochelde door de bevuiling van het water en de uitlaatgassen van de boten...  

Onderweg genoten we wel van de muurschilderijen

Onze eerste afspraak met de moeder en stiefvader van Deborah...  Walter jr., de oudste broer van Deborah, zag er echt goed uit!

Walter jr. maakte een contact met Rita, Bie en Marieke (3 Belgische vrouwen die in Chili werken). Nog lang nadat Toty en Miquel naar huis waren bleven we samen om heel wat bij te praten. Het deed me deugd want het was jaren geleden dat ik Rita zag en het was nog veel langer geleden dat ik met Bie samen was . Bedankt Jr!

Maria en Nicole gingen ook vroeger weg en bezochten de volksbibliotheek vooraleer naar het hotel te gaan. 

Wij worden opgewacht door veel volk en een kleine tentoonstelling van wat de verschillende groepen deden dit jaar: hier enkele handwerkjes van de seniorengroep: Tia Florine. 

Maria Ortiz bij de tentoonstelling van haar groep: Tia Florine.

de breigroep onder leiding van Ruth Muñoz.

Zicht op de aanwezige bejaarden die ons het lied brengen van : 'de ouderling'

De stand van de kinderwerking: werkgroep poppenkastpoppen en maskers onder leiding van tio José.

twee kleinkinderen dansen de nationale dans: de Cueca!

optreden van de straatkinderen onder leiding van de psycho-pedagogen

Een welkomsfeest is steeds een feest van weerzien en bijvertellen: hier Nicole met haar petekind Ivan, moeder Gloria met vriend en pleegzoontje Juanito.

Dana met mama Erika en babybroertje.

Voordat de optredens beginnen lezen Daniela en José de geschiedenis voor van Rayen Mahuida en onderstrepen dankbaar de steun vanuit België

                                                                                                                   de mime-groep

WELKOMSFEEST

Ja, we zijn terug uit het Zuiden.
Alles is zeer goed verlopen maar dat mail ik later.

Nu stuur ik eerst enkele foto´s van ons welkomsfeestje in Rayen Mahuida op vrijdagavond 11 november.
 

De Evangelische jongeren die iedere zondag bijeen komen in Rayen Mahuida om hun koor te vervolmaken brengen ons enkele mooie liederen.

Marcelo en zijn muzikanten bezorgen ons een fantastisch optreden.

Fransisca, de moeder van Franchesca en Alejandra geeft een mooie getuigenis over hun relatie met hun peetfamilie in België.

 
de meisjes van de kinderwerking dansen voor ons.

Een zicht op de collage die gemaakt werd door de peetkinderen.

Vergeet niet er staan nog veel meer foto's op de website van Rayen die je links van onze blog vindt.

 10 november 2011

Yasna, de boekhoudster van Rayen Mahuida, kwam me haar werk voorleggen. Ik kon alle rekeningen nakijken en alle bewaarde betaalbewijzen. Ongelooflijk hoe goed en duidelijk ze alles bijhield. Ik werd vooral getroffen door haar sterk karakter en wijsheid.

Met Yasna gingen we in de namiddag naar Rayen Mahuida voor de eerste vergadering met het dagelijks bestuur.

Zygali viel Nicole in de armen en wou ook dadelijk weten hoe het met haar peter Daniël gaat. Wat is ze groot geworden! 11 jaar en al een echte juffrouw.

De grootmoeder van Constanza Reyes kwam me ondertussen vertellen dat Camilo, haar zoon, onlangs stierf en haar zijn vier kinderen achterliet daar zijn vrouwtje het reeds vroeger opgaf om voor hen te zorgen.

In de bibliotheek zat Luz Susana. Zij vertelde me dat ze nog niet lang geleden contact had met haar meter Mieke. Ze is één van de gelukkige jonge mensen die dankzij de computerruimte van Rayen Mahuida toegang hebben tot internet. De bibliotheek was rustig, luchtig en proper.

De drie meisjes die hun praktijk komen doen van psycho-pedagogie in Rayen Mahuida zijn zeer gelukkig met hun werk. Zij werken reeds sinds maart met de straatkinderen en blijven minstens tot het einde van het schooljaar. Hopelijk wordt het project voor de kinderwerking volgend jaar weer goedgekeurd door de provincie Oost-Vlaanderen zodat ze langer kunnen blijven want iedereen is blij met de resultaten van hun inzet.

 Zygali, Simone en Sacha, drie peetkinderen komen al eens polsen of we nieuws meebrachten van hun peters en meters uit België.                                            

Later zal ik hen wat meer vertellen over de zomerrestaurants te Mol waardoor hun werking een duwke in de rug kreeg. Bedankt Eli en co!

Ruth, Gloria en Claudia maken ondertussen lekkere broodjes.

Gloria is nog steeds zeer trots op de foto waarop ze Burgemeester De Crem ontmoette in Aalter. Ze toonde veel interesse voor zijn taak als Minister. En allen zijn ook dankbaar voor de steun die ze kregen vanuit de gemeente Aalter!

We hadden niet veel tijd want de vergadering met het dagelijks bestuur moest dringend beginnen.

We luisterden aandachtig naar wat Renato, Daniëla, Yasna, Gloria, Ruth en Paola over hun werk te vertellen hadden.

Over het algemeen kunnen we zeggen dat ze erin slaagden om gedurende het voorbije jaar de fondsen goed te beheren, de lokalen van Rayen Mahuida te onderhouden, te verfraaien en ten dienste te stellen van de verschillende groepen, maandelijks minstens één bestuursvergadering te hebben en één coördinatievergadering. Ze slaagden er de laatste tijd in om de contacten met het nieuw gemeentebestuur te verbeteren en zo hun organisatie te verdedingen en hun lokalen te behouden.

In de verschillende groepen werden ingrepen gedaan om de kwaliteit van de activiteiten te verbeteren. Verschillende studenten werden aangetrokken om o.a. in de bibliotheek en de p.c – ruimte een betere dienstverlening te bekomen vooral naar de kinderen en de jeugd toe en om de werking te verbeteren met kinderen die een bijzondere zorgbehoefte hebben.

Er werden verschillende vormingsmomenten georganiseerd met jongeren, leiders en verschillende doelgroepen.

De samenwerking met andere netwerken werd onderhouden en leidde verschillende keren tot wijkoverstijgende activiteiten i.v.m. preventie, milieu en volksgezondheid.

De vakantiekolonies gingen door.

Er waren in alle groepen meer en regelmatigere deelnemers.

Allen waren trots op wat ze deden maar tussendoor vernamen we ook minpunten die we zorgvuldig noteerden en waar we het later zullen over hebben.

 Laurita,  kwam even haar mama opeisen.

Buiten oefenden enkele meisjes heel geheimzinnig aan iets voor ons welkomstfeestje  morgen.

Anastacia en haar zusje kwamen vragen hoe het met meter Micheline gaat…

 De nichtjes van Sacha vroegen naar Sarah

Enkele jonge gasten kwamen binnen om ook iets voor morgen voor te bereiden… We moesten weg want anders zou het feest geen verrassing meer worden.

Carlos, één van mijn petekinderen, kwam ons ook begroeten.

Ondertussen was het bijna al 19 uur en al de kindjes van de peutertuin en crèche waren al naar huis… daar gaan we een ander keertje een kijkje nemen.

9 november 2011

Met de speelkaarten, gemaakt door Remi, een drankje en de lentezon genieten we in het tuintje van Mónica.

Vanuit de tuin kunnen we de nieuwe metrotreinen zien voorbij rijden,

Ja, de metroverbinding tussen het centrum van Maipu en het centrum van Santiago is reeds enkele maanden in gebruik. INDRUKWEKKEND!

Het metrostation; 'El MonteTabor' bevindt zich op enkele meters van onze verblijfplaats. Wat een gemak.

Het is een voorrecht om van deze openbare dienst gebruik te mogen maken. Voor 560 pesos kunnen we naar het centrum en verder…

Vandaag staat de Euro aan 678 pesos.  Mónica haar pensioen bedraagt aktueel 124,777 pesos per maand. Voor haar en zovele anderen is deze prijs te hoog maar gelukkig hebben zij nu het recht op 10 metrokaartjes per dag aan 180 pesos/stuk wegens hun laag inkomen.

In het centrum van Santiago belanden we juist in een protest-optocht van de studenten.  Reeds maanden zijn ze aan het staken omdat studeren onbetaalbaar geworden is voor de kinderen uit gezinnen met  een laag inkomen.

De ster op de Chileense vlag is voor hen veranderd in een dollarteken!!!

Tussen de menigte loopt een jonge man die zich voornam om drie dagen te bezinnen en in harmonie met het Al, Moeder Aarde, de mensheid en zichzelf tot nieuwe inzichten te komen.

Vanuit het  centrum van Santiago gaan we een kijkje nemen in de rijkere buurten.

We besluiten Santa Lucia te bezoeken. Een historische heuvel in de stad die getuigt van de veroveringsstrijd van de Spanjaarden. Het was een strategische plaats van waar ze uitrukten om de inboorlingen te onderwerpen.

We beklimmen de heuvel en krijgen als geschenk een prachtig zicht p de stad.

Een vriendelijke meisje wil ons ook eens samen op de foto zetten

Caupolican, de beroemste strijder van de inboorlingen , gruwelijk vermoord door de Spanjaarden, stond versteend toe te kijken…

Gelukkig is er halfweg een lift om ons naar beneden te brengen wantik ben doodop en mijn voeten hebben genoeg geleden.

Thuisgekomen kan ik tijdens een heerlijk voetbad zalig ontspannen.